یکشنبه, ۵ مهر ۱۴۰۵ /
تغییر آدرس معنادار پس از حواشی سنگین؛ کوچ ناگهانی «تدبیر فن آسیا» از ساختمان «ایران اروین» / ماجرای مناقصات صدها میلیون دلاری و همسایگیهای عجیب! مهدی حساکره فعال رسانهای نوشت: بر اساس اسناد و اطلاعات به دست آمده، شرکت «تدبیر فن آسیا» پس از بالا گرفتن شائبهها و حواشی رسانهای درباره تعارض […]
تغییر آدرس معنادار پس از حواشی سنگین؛
مهدی حساکره فعال رسانهای نوشت:
بر اساس اسناد و اطلاعات به دست آمده، شرکت «تدبیر فن آسیا» پس از بالا گرفتن شائبهها و حواشی رسانهای درباره تعارض منافع، سرانجام دفتر مرکزی خود را از ساختمان شرکت «ایران اروین» تخلیه و به آدرس جدیدی منتقل کرد؛ جابهجایی معناداری که بیش از آنکه یک تغییر مکان اداری ساده باشد، به عنوان تلاش برای فاصلهگذاری صوری پس از آشکار شدن روابط پشتپرده تعبیر میشود.
ماجرای همسایگی مدیر طرح (MC) و برندگان مناقصات چیست؟
بررسی پروژههای کلان شرکت «توسعه پلیمر کنگان» حاکی از سناریویی قابل تأمل است:
۱. پروژه ۱۳۰ میلیون دلاری مخازن توسعه پلیمر کنگان:
در این پروژه، شرکت «تدبیر فن آسیا» به عنوان مدیر طرح (MC) فعالیت میکرد، در حالی که برنده اصلی این قرارداد عظیم، شرکت «ایران اروین» بود؛ شرکتی که تدبیر فن آسیا دقیقاً در ساختمان آن مستقر بود!
۲. پروژه فوقسنگین ۶۰۰ میلیون دلاری PDH:
در مناقصه کلان پروژه PDH توسعه پلیمر کنگان نیز مجدداً «تدبیر فن آسیا» در جایگاه مدیریت طرح (MC) قرار داشت و در نهایت، کنسرسیوم متشکل از «ایران اروین» و «چگالش» به عنوان برنده معرفی شدند. جالبتر آنکه ردپای ارتباطات و استقرار در همان مجموعه ساختمانی، بار دیگر خودنمایی میکرد.
همسایگیهای «اتفاقی» در مناقصات صدها میلیون دلاری؟!
چگونه ممکن است شرکت مدیر طرح (که وظیفه نظارت، ارزیابی، مدیریت مناقصه و صیانت از منافع کارفرما را بر عهده دارد) با شرکتی که برنده پروژههای کلان ۱۳۰ میلیون و ۶۰۰ میلیون دلاری میشود، در یک ساختمان مشترک همسفره و همسقف باشند؟!
آیا همجواری ناظر و مجری، صرفاً یک «تصادف محض» بوده است؟ اگر همهچیز شفاف، رقابتی و مطابق با موازین قانونی برگزار شده، چرا با بالا گرفتن انتقادات و حساسیت نهادهای نظارتی، شرکت تدبیر فن آسیا فوراً تصمیم به جابهجایی شبانه و تغییر آدرس دفتر خود از ساختمان ایران اروین گرفت؟
همانطور که پیشینیان گفتهاند: «العاقلُ تَکفیهِ الإشارَه»؛ این جابهجایی سراسیمه، خود گویاترین اعتراف به غیرعادی بودن پیوند میان MC و برندگان مناقصات است و اکنون نگاهها به مراجع نظارتی دوخته شده تا فرآیند واگذاری این پروژههای عظیم به طور دقیق مورد بازبینی قرار گیرد.
