شنبه, ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ /
تحلیل: روایتسازی آمریکا و تلاش برای جا زدن F‑۱۵ به جای F‑۳۵ ✍مهدی حساکره – خبرنگار و فعال رسانهای حادثه سقوط جنگنده و روایتهای چندلایهای که پس از آن مطرح شده، پازلی پیچیده از ابهام، مدیریت ادراک و کنترل اطلاعات را رقم زده است. نکته کلیدی در این میان، ادعای آمریکا درباره «نجات یک خلبان» […]
حادثه سقوط جنگنده و روایتهای چندلایهای که پس از آن مطرح شده، پازلی پیچیده از ابهام، مدیریت ادراک و کنترل اطلاعات را رقم زده است. نکته کلیدی در این میان، ادعای آمریکا درباره «نجات یک خلبان» و همزمان «گم کردن رد خلبان دوم» است؛ روایتی که در کنار تلاش آشکار برای جا زدن یک F‑۱۵ به جای F‑۳۵، سؤالات جدیتری را مطرح میکند.
جا زدن F‑۱۵ به جای F‑۳۵؛ تکنیک استاندارد برای منحرفسازی افکار عمومی
یکی از مهمترین بخشهای این ماجرا، تلاش آشکار آمریکا برای معرفی جنگنده سقوطکرده به عنوان F‑۱۵ است؛ اقدامی که میتواند اهداف زیر را دنبال کند:
ایجاد یک چهره کمخطرتر از حادثه، زیرا سقوط F‑۱۵ به اندازه F‑۳۵ تبعات تکنولوژیک و امنیتی ندارد.
جلوگیری از طرح پرسشهای جدی درباره نحوه سقوط یک جنگنده نسل پنجم.
آرامسازی افکار عمومی داخلی و کاستن از فشار نهادهای امنیتی و رسانهای خود آمریکا.
پنهان کردن ابعاد اطلاعاتی، راداری و نرمافزاری که در صورت سقوط F‑۳۵ ممکن است در اختیار طرف مقابل قرار گیرد.
در واقع، معرفی F‑۱۵ به جای F‑۳۵ تلاشی هوشمندانه برای مدیریت بحران است؛ بحرانی که اگر با سقوط یک جنگنده نسل پنجم گره بخورد، برای پنتاگون بسیار سنگینتر خواهد بود.
دو خلبان، دو روایت؛ چرا یکی نجات یافته و دیگری همچنان در ایران است؟
نکته دیگر، دوگانهسازی رسانهای درباره خلبانهاست. روایت رسمی آمریکا میگوید یک خلبان نجات یافته است؛ اما روایتهای موجود در منطقه از حضور خلبان دیگر در داخل ایران حکایت دارد. این دوگانگی میتواند بخشی از یک طراحی رسانهای بزرگتر باشد:
خلبانی که معرفی میشود «نجات یافته»، دلیلی برای توجیه عملیات نجات، عملیات هوایی و بستههای خبری داخلی است.
خلبانی که «غایب است»، نقطهای است که آمریکا سعی دارد دربارهاش سکوت کند تا حساسیتها درباره نوع جنگنده و نحوه سقوط بالا نگیرد.
چنین روایتی دو فایده دارد: اول، کاهش بار روانی حادثه؛ دوم، باز گذاشتن دست پنتاگون برای انتشار اطلاعات گزینشی.
هدف نهایی: کمرنگسازی سقوط احتمالی F‑۳۵
ترکیب دو عامل «جا زدن F‑۱۵» و «دو روایت متناقض درباره خلبانها» به نظر یک هدف واحد را دنبال میکند:
کمرنگ کردن سقوط یک جنگنده بسیار پیشرفته و پنهانکار.
جنگنده ای F‑۳۵ نه تنها نماد برتری تکنولوژیکی آمریکاست، بلکه حجم عظیمی از اطلاعات حساس در مورد رادارگریزی، لینکهای داده و الگوریتمهای پروازی را در خود دارد. سقوط چنین جنگندهای، فارغ از محل آن، یک شکست بزرگ اطلاعاتی و تبلیغاتی محسوب میشود.
جمعبندی:
در مجموع، از زاویه دید روایت شما، این حادثه چیزی فراتر از یک سقوط ساده است؛ یک عملیات سنگین مدیریت ادراک که در آن:
نوع جنگنده تغییر داده میشود
روایت خلبانها چندپاره میشود
و افکار عمومی از نقطه اصلی ماجرا دور نگه داشته میشود
